W pustyni i w puszczy
Książki zbójeckie!
Tę otrzymałam w prezencie - od stryjecznych wujostwa - jako jedenastolatka.
Czytałam ją wielokrotnie. Trochę mi działała na nerwy infantylna Nel - cóż, autor lubił kobiety, lecz raczej ich nie rozumiał.
Natomiast Staś... Na tym polega zbójecki charakter tej powieści. Facet, który ma serce, mózg i... cojones. I jak potem żyć?
Czytałam ją jako powieść przygodową, w czasach gdy szkolna bibliotekarka uważała, że to nie gatunek dla dziewczynek. Serio.
Aha, i nie stałam się na skutek tej lektury ani rasistką, ani fanatyczką religijną. O dziwo, rozumiałam, że i mentalność, i realia są z tamtej epoki.
Natomiast pokochałam literacką Afrykę. Ląd, na którym nigdy nie postawiłam stopy, za to setki razy byłam tam w wyobraźni.
Henryk Sienkiewicz W pustyni i w puszczy z ilustracjami Jerzego Srokowskiego



Komentarze
Prześlij komentarz