Polowanie na skarb
Są dwaj włoscy komisarze, których lubię. Brunetti i Montalbano. Obaj to łasuchy (Montalbano ekstremalny!), a opisy posiłków bywają sugestywne.
Tym razem Salvo Montalbano zostaje wciągnięty w grę, która wydaje się idiotyczna, a okazuje przerażająca. Duszna atmosfera sycylijskiego miasteczka przytłacza. Dobrze się czyta.
Dialogi Salva z Livią zabrzmiały mi znajomo.
Andrea Camilleri Polowanie na skarb tłumaczył Maciej A. Brzozowski

Komentarze
Prześlij komentarz