Polowanie na skarb


Są dwaj włoscy komisarze, których lubię. Brunetti i Montalbano. Obaj to łasuchy (Montalbano ekstremalny!), a opisy posiłków bywają sugestywne.

Tym razem Salvo Montalbano zostaje wciągnięty w grę, która wydaje się idiotyczna, a okazuje przerażająca. Duszna atmosfera sycylijskiego miasteczka przytłacza. Dobrze się czyta.

Dialogi Salva z Livią zabrzmiały mi znajomo.

Andrea Camilleri Polowanie na skarb tłumaczył Maciej A. Brzozowski


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niebo i ziemia

Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową

One Dog at a Time