Elli Radinger porzuciła zawód adwokata, by poświęcić życie wilkom. Od czasu Nie taki straszny wilk Farleya Mowata sporo już o nich przeczytałam, więc nie zaskoczyły mnie opisane w książce obserwacje, ale dla tych, co ciągle wierzą w bajkę o Czerwonym Kapturku może to być lektura otwierająca oczy. Pod warunkiem, że zechcą uwolnić się od stereotypów, co w kraju pełnym lupofobów, a nawet kynofobów, może być trudne. Za to dla zafascynowanych wilkami to lektura obowiązkowa. Szczególny jest rozdział o zabawie. Ważny - o roli wilków w środowisku ma przykładzie Yellowstone. Nie tylko ich, wszystkich zwierząt, bo gdy jednego z gatunków zabraknie, cały ekosystem ulega degradacji. Jest też o relacjach ludzko - wilczych, z przykładami, jak je ułożyć dla dobra obu stron i całego środowiska. Przydałoby się to w Polsce, gdzie ciągle są tysiące chętnych do rzezi wilków (i całej reszty dzikich zwierząt). Bardzo to piękna opowieść o spełnionym życiu i o tym, czego uczą nas wilki. Elli R...