Pisma wierszem i prozą
Norwida "odkrywano" dwa razy. Najpierw Miriam, potem Gomulicki.
Na szczęście w PRL poważnie traktowano rocznice i 150-lecie urodzin uczczono popularyzacją sylwetki Norwida.
Tyle że podkreślano, jaki to jest TRUDNY.
Ufff... Wystraszyli wszystkich.
W pierwszej klasie LO poszłam do biblioteki szkolnej (w miejskiej nie było). Bibliotekarzem był geograf, a pomieszczenie chyba najmniejsze w szkole.
- Proszę o poezje Norwida.
- To dla ciebie za trudne.
Nauczona doświadczeniem z podstawówki, gdzie powieści przygodowe były niewłaściwe dla dziewcząt, stoję i milczę. Dobrych parę minut.
- Co ci podać?
- Poezje Norwida.
Dał.
A potem kupiłam sobie ten tomik, w którym są wiersze, poematy, proza, listy. I zakochałam się.
Mój pierwszy i chyba jedyny poeta przeklęty.
W programie szkolnym dwa wiersze. Mickiewicz omawiany przez dwa miesiące...
Te dwa wiersze to W Weronie (mieliśmy w domu napisać analizę) i Fortepian Szopena. Zgłosiłam się do analizy na lekcji. Ależ była cisza...
Co mi dał Norwid?
Zrozumienie, że pięknie brzmiąca fraza, olśniewające obrazy poetyckie nie wykluczają głębokiej refleksji.
Mądrość i przenikliwość tej poezji zadziwia mnie do dziś.
Cyprian Kamil Norwid Pisma wierszem i prozą

Komentarze
Prześlij komentarz