Pani wyrocznia
Lubię książki Atwood, choć żadna nie była powtórką olśnienia Opowieścią podręcznej. Może Zbójecka narzeczona, choć nie miała już tej siły kreowania świata.
Pani wyrocznia jest wyraźnie rozpoznawalna jako jej dzieło i podobnie jak Wynurzenie może zachwycać lub nużyć. Albo jedno i drugie.
Bohaterki Atwood często żyją "obok" - siebie i innych. Obok własnych potrzeb, uwiklane w nieprzepracowane traumy dzieciństwa i dorastania. To mnie nuży. Jest powtarzalne nawet na poziomie realiów.
Ale pomysł, jaki ma na życie Joan, to kilka równoległych wcieleń, tajemnica i ucieczka. Czy to się uda?
Dowiedzcie się sami.
Margaret Atwood Pani wyrocznia tłumaczyła Zofia Uhrynowska-Hanasz

Komentarze
Prześlij komentarz