Co mówią kamienie Wenecji


 

Jedna z najważniejszych książek w moim zbiorze wenecjanów. 

Kilka słów o szkicu poświęconym San Marco. Dzieje bazyliki to historia nie tylko jej powstania, ale i kolejnych zmian – na zewnątrz i wewnątrz.

To już truizm, że miasto może być palimpsestem, a w przypadku Wenecji to oczywista oczywistość.

Uważnemu i przygotowanemu oku bazylika odsłania kolejne warstwy, a jest ich wiele, bo dopiero z końcem XIX wieku zaprzestano wprowadzania zmian, kierując starania na utrzymanie obecnego stanu.

San Marco zbudowano według wzoru kościoła Świętych Apostołów w Konstantynopolu, już nieistniejącego.

Skarby, poczynając od relikwii świętego Marka, kończąc na czterech rumakach, są owocem grabieży, z której Wenecjanie byli dumni.

Mozaiki nieustannie zmieniano, nie odtwarzano zniszczonych, lecz tworzono na nowo – w efekcie praktycznie nie ma już pierwotnych.

W szkicu Bieńkowskiej najbardziej zachwyca równowaga między rzeczową analizą faktów a emocjami i wyrafinowaną refleksją, umieszczającą tę fakty w rozległej duchowej perspektywie.

San Marco nie da się poznać, nie da się ogarnąć, zwłaszcza podczas krótkiej wizyty turystycznej.

Jeśli chcemy odczuć choć cień tego, jakim jest cudem, ten kościół z pewnością wart jest mszy. 

Ewa Bieńkowska Co mówią kamienie Wenecji

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niebo i ziemia

Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową

One Dog at a Time