Co mówią kamienie Wenecji
Jedna z najważniejszych książek w moim zbiorze wenecjanów.
Kilka słów o szkicu poświęconym San Marco. Dzieje bazyliki to historia nie tylko jej powstania, ale i kolejnych zmian – na zewnątrz i wewnątrz.
To już truizm, że miasto może być palimpsestem, a w przypadku Wenecji to oczywista oczywistość.
Uważnemu i przygotowanemu oku bazylika odsłania kolejne warstwy, a jest ich wiele, bo dopiero z końcem XIX wieku zaprzestano wprowadzania zmian, kierując starania na utrzymanie obecnego stanu.
San Marco zbudowano według wzoru kościoła Świętych Apostołów w Konstantynopolu, już nieistniejącego.
Skarby, poczynając od relikwii świętego Marka, kończąc na czterech rumakach, są owocem grabieży, z której Wenecjanie byli dumni.
Mozaiki nieustannie zmieniano, nie odtwarzano zniszczonych, lecz tworzono na nowo – w efekcie praktycznie nie ma już pierwotnych.
W szkicu Bieńkowskiej najbardziej zachwyca równowaga między rzeczową analizą faktów a emocjami i wyrafinowaną refleksją, umieszczającą tę fakty w rozległej duchowej perspektywie.
San Marco nie da się poznać, nie da się ogarnąć, zwłaszcza podczas krótkiej wizyty turystycznej.
Jeśli chcemy odczuć choć cień tego, jakim jest cudem, ten kościół z pewnością wart jest mszy.
Ewa Bieńkowska Co mówią kamienie Wenecji

Komentarze
Prześlij komentarz