Biała noc miłości


I kolejny tytuł wenecki, rzecz czytana wieki temu, podobnie jak dziennik. Wątki weneckie są też w kilku opowiadaniach.

To bodaj ostatni dłuższy tekst Herlinga-Grudzińskiego, z nienachalnie autobiograficznymi aluzjami. 

W kontekście luster Wenecji bardzo przydatny i inspirujący: bo w lustrach Wenecji przeglądają się bohaterowie, widząc w nich swoje minione życie i nadchodzącą śmierć. 

Książka mocno nasycona lekturami, a Venice desired Tannera pojawia się jako klucz.

Są tu właściwie wszystkie symbole, związane z tym miastem: lustra, mgła, maski, karnawał, umieranie...

Gustaw Herling-Grudziński Biała noc miłości


 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niebo i ziemia

Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową

One Dog at a Time