Biała noc miłości
I kolejny tytuł wenecki, rzecz czytana wieki temu, podobnie jak dziennik. Wątki weneckie są też w kilku opowiadaniach.
To bodaj ostatni dłuższy tekst Herlinga-Grudzińskiego, z nienachalnie autobiograficznymi aluzjami.
W kontekście luster Wenecji bardzo przydatny i inspirujący: bo w lustrach Wenecji przeglądają się bohaterowie, widząc w nich swoje minione życie i nadchodzącą śmierć.
Książka mocno nasycona lekturami, a Venice desired Tannera pojawia się jako klucz.
Są tu właściwie wszystkie symbole, związane z tym miastem: lustra, mgła, maski, karnawał, umieranie...
Gustaw Herling-Grudziński Biała noc miłości

Komentarze
Prześlij komentarz