Perwersja
Najbardziej szalona z przeczytanych przeze mnie powieści o Wenecji. Właśnie o Wenecji, a nie z Wenecją w tle. Pstrodemonizm (za Jackiem Podsiadłą, mocno pstry, trochę demoniczny) i i totalna dekonstrukcja tekstów kultury.
Sporo tu klimatów z Bułhakowa, ale przede wszystkim nieposkromiona ukraińska fantazja w sosie z lekka przyprawionym masonerią.
Miasto sen, miasto koszmar, miasto labirynt.
Narratorzy zmieniają się nawet czasem w środku zdania.
Moja ulubiona scena to pijaństwo na cmentarzu San Michele.
Nie jest lekko, ale warto.
Jurij Andruchowycz: Perwersja tłumaczyła Renata Rusnak

Komentarze
Prześlij komentarz