Emigrantka z torebka Louisa Vuittona


 Syndrom sztokholmski w Paryżu.

Zwykle nie czytam blogów emigrantek ekonomicznych, bo tym jest w zasadzie ta książka. 

Tu zainteresował mnie przypadek pracy dla obrzydliwie bogatych Rosjan w Paryżu, jako że znam temat z bliska (nie osobiście). 

Praca dla ludzi bogatych obrzydliwie i bogatych zwyczajnie - niezależnie od ich narodowości - oznacza przynajmniej dla mnie zastanawianie się co jakiś czas, czy oni rzeczywiście w swoim mniemaniu osiągnęli status królewski, by nie rzec: boski. Bo tak właśnie potrafią się zachowywać wobec ludzi, których zatrudniają: pracowników domowych, wykonawców usług, ekip budowlanych...

Tu mamy historię młodej kobiety, która nie musiała, ale chciała. Parę lat na służbie to droga do pieniędzy i... nerwicy lękowej.

Ja tego nie rozumiem, ale znam.

Jeśli ktoś kocha Paryż, to ok. 

Ale zwróćcie uwagę, że to kiczowate oblicze miasta świateł i zakochanych to tylko jedna jego twarz.

Dla mnie to nie jest miejsce do życia, ale ja to ja. 

Trzeba mieć grubą skórę i małe sumienie oraz tłusty portfel, by tam być szczęśliwym.

Anna Sławińska Emigrantka z torebka Louisa Vuittona


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niebo i ziemia

Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową

One Dog at a Time