Empuzjon
Zgodnie z dewizą Miłosza powieść powinna zaciekawiać, porywać i wzruszać.
Całkowicie się z tym zgadzam. Po to właśnie od czasu do czasu sięgam po powieść.
I chyba dlatego niezbyt często są to teksty Tokarczuk: o ile bez wątpienia są ciekawe, nie zawsze porywają i rzadko wzruszają.
Byłam jednak ciekawa, co zrobi z Czarodziejską Górą, jedną z powieści, które były dla mnie ważne od czasów licealnych. Choć przecież nie jest to lektura do końca zrozumiała dla nastolatki. Jest jednak tym, czym powinna być wielka powieść: wielopiętrowym dziełem, ucztą dla emocji, zadaniem dla zmysłów, wyzwaniem dla umysłu.
Wtedy czytałam ją jako Bildungsroman. Przed tekstami Musila, Prousta, Rilkego, Zegadłowicza. I innych.
Tu też mamy młodego człowieka wchodzącego w życie.
Mamy też świat bez kobiet. Choć nieustannie są w nim obecne, na wielu poziomach, nie mają głosu. A ich obecność często przybiera formę nieobecności.

Komentarze
Prześlij komentarz