Trudno z miłości się podnieść.
Nie muszę się zgadzać z autorem w każdej sprawie, by go cenić. Nie muszę nawet jakoś szczególnie lubić jego książek i znać ich wszystkich.
Może być tak, jak z MG - nie będę oryginalna, mówiąc, że najbardziej lubię jej debiut. Książkę szaloną, zabawną, erudycyjną, która w niekonwencjonalny sposób, bez martyrologii i oskarżeń mówi o doświadczeniu emigracyjnym.
Ale przecież pięćdziesięciolatka nie może pisać jak dwudziestolatka. Książki zmieniają się wraz z nią, budowane są na jej doświadczeniu - radykalnie, choć nie ekstremalnie, odmiennym od mojego.
W gruncie rzeczy wolę słuchać Gretkowskiej (lektura wywiadu też jest słuchaniem) niż czytać. W rozmowie refleksja jest sformułowana dobitnie i trzeźwo, nierozwodniona fabułą. To co MG mówi o byciu artystką, kobietą, o języku - jest mi bliskie.
Czytałam z przyjemnością.
"Kiedy myślisz logicznie, odrzucasz duperele, które mają przykryć okrutną prawdę. Język musi być adekwatny do tego, jak się nas robi w ch*ja".
Różnica pokolenia i doświadczenia w tej rozmowie jest mocno odczuwalna. Nie wiem, czy to był dobry pomysł, zderzenie tak nieadekwatnych osobowości.
Trudno z miłości się podnieść. . Manuela Gretkowska w rozmowie z Patrycją Pustkowiak

Komentarze
Prześlij komentarz