Frankenstein
Ostatnia już chyba z kręgu Wollstonecraft i Shelley. Ta najbardziej znana.
Mimo nużącej czasem, szczegółowej narracji, czytałam z zaangażowaniem.
A czytać można na wielu poziomach. Jako ostrzeżenie przed zabawą w Boga (obecnie jeszcze bardziej aktualne). Jako powieść fantastyczno-przygodową (i źródło nieustannego zainteresowana filmowców). Jako klasykę gatunku (o tym między innymi jest wart lektury tekst Briana W. Aldissa z 1974 roku, tu jako posłowie). I wreszcie - bardzo w duchu romantycznym - jako opowieść o tym, do czego prowadzi samotność, brak miłości, odrzucenie.
Zrodziła się pewnej szalonej nocy nad Jeziorem Genewskim, gdy Mary, Shelley, Byron, Claire i Polidori eksperymentowali z wyobraźnią, a najpewniej i z substancjami tę wyobraźnię stymulującymi.
Mary Shelley Wollstonecraft Frankenstein tłumaczył Paweł Łopatka

Komentarze
Prześlij komentarz