Frankenstein

Ostatnia już chyba z kręgu Wollstonecraft i Shelley. Ta najbardziej znana.

Mimo nużącej czasem, szczegółowej narracji, czytałam z zaangażowaniem.

A czytać można na wielu poziomach. Jako ostrzeżenie przed zabawą w Boga (obecnie jeszcze bardziej aktualne). Jako powieść fantastyczno-przygodową (i źródło nieustannego zainteresowana filmowców). Jako klasykę gatunku (o tym między innymi jest wart lektury tekst Briana W. Aldissa z 1974 roku, tu jako posłowie). I wreszcie - bardzo w duchu romantycznym - jako opowieść o tym, do czego prowadzi samotność, brak miłości, odrzucenie.

Zrodziła się pewnej szalonej nocy nad Jeziorem Genewskim, gdy Mary, Shelley, Byron, Claire i Polidori eksperymentowali z wyobraźnią, a najpewniej i z substancjami tę wyobraźnię stymulującymi.

Mary Shelley Wollstonecraft  Frankenstein tłumaczył Paweł Łopatka

 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niebo i ziemia

Międzymorze. Podróże przez prawdziwą i wyobrażoną Europę Środkową

One Dog at a Time